Schriftlezing: Marcus 16: 1 – 20

Thema: sprakeloos Pasen

Kerntekst: Ze gingen naar buiten en vluchtten bij het graf vandaan, want ze waren bevangen door angst en schrik. Ze waren zo erg geschrokken dat ze tegen niemand iets zeiden. Marcus 16: 8

Een mens kan soms heel anders reageren, dan je zou verwachten. Iemand kan soms zomaar heel boos reageren, terwijl je juist een bemoedigende opmerking wilde maken. Of iemand kan in lachen uitbarsten, terwijl je geen grap hebt gemaakt. Of juist in tranen uitbarsten na een mooie boodschap. Een mens reageert niet zoals een computer of een robot, die altijd voorspelbaar is.

De reactie van de vrouwen in het Marcusevangelie is ook uiterst merkwaardig. Ze waren op de eerste dag van de week bij het eerste ochtendgloren naar het graf gegaan, waar Jezus begraven was. Onderweg vroegen zij zich nog af, wie de steen af zou moeten wentelen. Maar toen zij bij het graf waren aangekomen, bleek de steen al weggerold. In het graf zat een in het wit geklede jongeman. Deze boodschapper van God verkondigt de vrouwen, dat Jezus is opgewekt uit de dood. Deze jongeman geeft de vrouwen als opdracht om naar de discipelen te gaan en tegen hen te zeggen, dat zij naar Galilea moeten gaan om Jezus te ontmoeten.

Dan zou je uitzinnige blijdschap verwachten. Je zou een hallelujalied verwachten. Je zou lofliederen verwachten, zoals wij in deze dienst zingen. Maar de vrouwen reageren totaal anders dan wij zouden verwachten. Ze sidderen en beven, zij zijn buiten zichzelf, en zwijgen in alle talen. Letterlijk met stomheid geslagen. Kwam dat misschien doordat ze de boodschap niet begrepen hebben? De boodschap was echter volkomen helder. Toch reageren ze anders dan verwacht. Waarom reageren de vrouwen eigenlijk met schrik en met angst? Misschien vanwege de verwachting, dat aan het einde der tijden de doden zullen opstaan. Maar waarschijnlijker omdat de boodschap te groot en te mooi was om te direct te geloven.

Zo kan een mens soms heel vreemd reageren op het Evangelie. Hoe reageren wij zelf op het Evangelie? Met twijfel of aanvechting: zou het wel zo zijn? Zou het wel voor mij zijn? Met spot: hoe kan iemand nu opstaan uit de dood? Met afwijzing: opstanding uit de dood is onmogelijk. De Paasboodschap gaat ook dwars tegen alle menselijke ervaringen van lijden en sterven in. Deze verkondiging is zo wonderlijk, dat de vrouwen ervan schrikken. Zo kunnen ook wij overweldigd zijn door angst en schrik: stomverbaasd, dat de dood het einde niet is. Sprakeloos omdat het graf niet overwint.

De vrouwen zijn sprakeloos en stomverbaasd vanwege de verkondiging dat Jezus is opgewekt uit de dood, de dood het laatste woord niet heeft. Ze zijn verbaasd over wat God heeft gedaan. Hier passen geen menselijke woorden. Hier past alleen stilte om het wonder te overdenken. Het Marcusevangelie eindigt met de eerste reactie van de schrik van verbazing. Het gedeelte dat volgt staat tussen haken: dat wil zeggen is een samenvatting dat een latere schrijver erbij heeft geplaatst, een samenvatting van de dingen die later zijn gebeurd. Wat er verder met de vrouwen is gebeurd, blijft een open einde. Soms is het wel eens goed om sprakeloos te zijn. Vanuit deze houding kunnen we op weg gaan, en stamelend uitzingen en uitspreken, dat Jezus is opgestaan.