· Schriftlezing: Hebreeën 11: 1 en 23 – 29
· Kerntekst: “Door zijn geloof verliet hij Egypte zonder angst voor de woede van de koning; hij volhardde, als zag hij de Onzienlijke.” Hebreeën 11: 27
· Thema: gedreven door geloof
· Het is niet zo heel erg moeilijk om een opsomming te geven van alle ellende die het geloof met zich meebrengt. Zo kunnen we vanuit een sceptische houding erop wijzen dat sommige mensen door het geloof intolerant voor anderen worden. Door het geloof worden zelfs oorlogen gevoerd, misdaden goed gepraat of met de mantel der liefde bedekt. Het is ook niet zo moeilijk om zaken te benoemen, die tegen het geloof zouden pleiten: als er een God is, waarom zijn er dan zoveel ellendige dingen in de wereld?
· Toch hebben zes mensen ertoe besloten om geloofsbelijdenis te doen. Niet om daarmee te zeggen, dat ze nu alles weten van het geloof, op alle moeilijke vragen een goed antwoord weten en volmaakt leven. Door geloofsbelijdenis te doen scharen zij zich in de bonte stoet van getuigen die worden opgesomd in Hebreeën 11. Geloven doen we immers nooit alleen, daarvoor hebben we elkaar, de gemeenschap nodig.
· Eén van de getuigen op wie wij ons nu richten is Mozes. Het is niet moeilijk om hem neer te zetten als een man, die tekort is geschoten in zijn leven. Hij heeft een Egyptenaar gedood, die vervolgens naar de woestijn is gevlucht: een voortvluchtige crimineel. Toen hij in de woestijn de stem van God hoorde, wilde hij die stem niet gehoorzamen. Het is niet moeilijk om Mozes neer te zetten als een mens van vlees en bloed die op beslissende momenten heeft gefaald. Zo valt het niet moeilijk om onze eigen zwakheden op te sommen. Waar we tekortgeschoten zijn en waar we kansen hebben laten liggen, is gemakkelijk aan te wijzen. Toch beschrijft de schrijver van de Hebreeënbrief het leven van Mozes en anderen niet vanuit hun falen en twijfel of onzekerheid, maar vanuit de kracht van het geloof!
· Deze kracht van het geloof werkte al in de ouders van Mozes. Zij hebben ervoor gekozen om Mozes tegen alle bevelen van de farao in, te verbergen! Deze ouders hebben zich niet neergelegd bij de omstandigheden, en ook niet gedacht dat één enkel gered kind, toch niets uitmaakt en enkel en alleen een druppel op een gloeiende plaat was, maar zij hebben gehandeld vanuit het geloofsvertrouwen in God! Door geloof kunnen we opstaan voor gerechtigheid!
· Toen Mozes zelf volwassen was geworden, ging hij ook zelf de weg van het geloof. Geloven betekende voor Mozes een weigering. Mozes weigerde nog langer om prins van Egypte te worden genoemd. Hij weigert om te blijven genieten van alle voordelen die hij aan het hof van Egypte had. In Egypte had hij alles wat hem menselijkerwijs gesproken gelukkig kon maken. Hij had een goed toekomstperspectief, hij had alle mogelijke bezittingen en toch heeft hij dit alles als ‘zonde’ ervaren. Toch wilde hij liever samen met zijn broeders zijn, zijn volksgenoten, het volk van God. Liever wilde hij de smaad die zijn volksgenoten meemaakten delen, dan gemakkelijk delen in de rijkdom van Egypte. De schrijver van de Hebreeënbrief noemt dit lijden dat het volk van God moet meemaken in de slavernij van Egypte de smaad van Christus, lijden om Christus’ wil. Mozes kiest dus niet de gemakkelijkste weg! Geloven betekent ook voor ons dat we niet altijd kiezen voor de gemakkelijkste weg, maar dat we kiezen voor de weg van het kruis dragen en het lijden. Geloven betekent ook lijden om Christus’ wil. Geloven is ook nee-zeggen tegen de gemakkelijkste weg en ja zeggen tegen het lijden om Christus’ wil!
· Geloven betekent voor Mozes dat hij volharding kent. Menselijkerwijs gesproken zou hij toch al lang moedeloos zijn geworden! Moedeloos omdat hij veertig jaar in de woestijn moet zwerven, als een schijnbaar zinloze periode. Moedeloos wanneer de farao niet hoort naar de woorden van God en zich verhardt. Maar Mozes kijkt niet naar datgene wat zichtbaar en tastbaar is. Mozes vertrouwt op de belofte van God, ook wanneer alles ertegen pleit! Zo geldt het ook voor alle anderen die worden genoemd in dit hoofdstuk. Voor iedereen geldt, dat ze de belofte hebben ontvangen en in geloofsvertrouwen onderweg zijn gegaan, zonder tastbaar bewijs en zonder de vervulling van de belofte te ontvangen. Mozes is onderweg gegaan ‘als zag hij de Onzienlijke.’ De heilige God, die niet met mensenhanden te tasten is en met mensenogen te zien is, laat zich kennen op een andere wijze. Als de Onzienlijke is Hij tegenwoordig. God is tegenwoordig als degene die lonkt naar de toekomst toe. Deze toekomst is het beloofde land. Voor Mozes is dat beloofde land het land Kanaän waar hij aan het einde van zijn leven een blik op mocht werpen. In het geloof op de Here Jezus Christus is dit beloofde land het nieuwe, hemelse Jeruzalem.
· Geloven betekent dus geen sluitend bewijs of einde van alle tegenspraak. Geloven betekent geen antwoord op alle moeilijke vragen. Geloven betekent vanuit de kracht van God onderweg gaan in het leven, nee zeggen tegen de gemakkelijke weg waarin deze wereld ons meezuigt, maar ondanks de zichtbare werkelijkheid de Onzienlijke gehoorzamen. Geloven is onderweg gaan op grond van de belofte die God schenkt!
Reageren?
Ds. J. W. (Johan) Sparreboom, Zwanenkade 51, 2925 AN, Krimpen aan den IJssel,0180 – 55 33 01, jwsparreboom@hetnet.nl
Welkom in wijkgemeente De Rank, Albert Schweitzerlaan 8 te Krimpen aan den IJssel.
Diensten: iedere zondag om 10. 00 uur en om 18. 30 uur