Schriftlezing: Openbaring 6, 1 – 17

Liederen: Psalm 68: 4 en 6; Psalm 68: 1, 2 en 5; Psalm 68: 7 en 9; Psalm 68: 3 en 12; Psalm 68: 8, 10 en 11; Gezang 447: 1 t/m 6; Gezang 294: 1 t/m 8

Thema: een hemels concours hipique

Kerntekst: "Ik zag dit: een wit paard met een ruiter…Hij kreeg een zegekrans en trok op als een overwinnaar, de overwinning tegemoet.’" (vers 1)

Paarden spelen een belangrijke rol in het leven van mensen. Denk aan de paardenraces of aan een concours hipique. Vroeger waren paarden van belang voor het trekken van een kar of voor het werk op het land. En niet te vergeten zijn paarden altijd ingezet in de oorlog. Paarden waren in vroeger tijden de oorlogsmachines, legertanks.

In die laatste betekenis van strijdpaarden komen we de paarden tegen in het tekstgedeelte. Het eerste paard is wit en er zit een ruiter op dit paard dat een boog draagt en een zegekrans op zijn hoofd heeft. Over de vraag wie of wat dit paard verbeeldt, gaan de meningen uiteen. Ik houd het erop dat dit paard een bijzondere positie inneemt ten opzichte van de andere paarden. De kleur wit duidt erop, dat dit paard bij God hoort. Later in het bijbelboek wordt het witte paard met de ruiter die erop zit geïdentificeerd met de Here Jezus Christus. Er pleit dan ook veel voor om ook op dit punt in de tekst in het witte paard de kracht van het Evangelie van Jezus Christus te zien. Johannes ziet dan voor alles dat het witte paard erop uit trekt om te overwinnen, dat het Evangelie van Jezus Christus de overwinning heeft behaald.

De andere paarden verbeelden alledrie negatieve krachten, die God een bepaalde mate van vrijheid schenkt. De moeilijke vraag is, waarom God die vrijheid schenkt aan deze krachten. Telkens wanneer er een zegel wordt verbroken, komt er een volgend paard met ruiter aan. Het tweede paard is rood en verbeeldt de ellende van de oorlog. Mensen slachten elkaar af om een stukje land of om een andere huidskleur. Het derde paard is zwart en verbeeldt de schrijnende honger, waardoor mensen sterven. Het vierde paard is vaalgeel, heeft een lijkkleur en verbeeldt de dood. Johannes ziet in deze paarden en wat hun ruiters aanrichten niet alleen hoe het er in de toekomst zal uitzien, maar hij doorziet op een profetische wijze hoe het er in de wereld altijd aan toe gaat. Oorlog, honger en de dood zijn machten die ons in deze wereld steeds naar beneden trekken en altijd weer macht over ons uitoefenen. Wat Johannes ziet en aan ons doorgeeft, is dat ook deze negatieve machten in de hand van God zijn. Hij, die op de troon regeert, heeft ook aan deze ruiters paal en perk gesteld. Zo mag de tweede ruiter wijn en olijfolie niet vernietigen en mag de vierde ruiter slechts op een kwart van de wereld dood en verderf zaaien.

Nadat de vier paarden van het toneel zijn verdwenen, wordt het vijfde zegel verbroken. Johannes ziet de zielen van de martelaren. Zij zijn gedood omdat ze voor het geloof zijn uitgekomen. Deze martelaren schuilen onder het altaar bij God in de hemel. Ze roepen tot God om recht te doen. Behalve een loflied is er in de hemel dus ook sprake van een gebed van intens verlangen om recht. Dat is niet het gebed van verwende christenen voor wie geloof is als een slagroomtoef op de appeltaart! Dit is het gebed van de martelaren, de onderdrukten, degenen die vernederd worden. Wanneer het zesde zegel wordt verbroken ziet Johannes dat hemel en aarde beven. Natuurrampen zijn van alle tijden. Zoals ook Jezus heeft aangekondigd zullen er vele aardbevingen zijn voordat Hij weer zal komen. Iedereen vraagt zich wanhopig af, wie er kan bestaan. Wie kan de grote dag van de toorn van God en de toorn van het Lam uithouden?!

Het antwoord op deze vraag zien we, wanneer nog een keer naar het witte paard met zijn ruiter kijken. Het verbeeldt de voortgang van het Evangelie. De eeuwen door gaat deze verkondiging door en we mogen de zekerheid hebben, dat Jezus Christus zal overwinnen. Dat is onze hoop en verwachting temidden van alle ellende die we in deze wereld kunnen meemaken. Wat er ook voor strijd zal komen, we mogen weten dat wit begint…..en wint!