Schriftlezing: Lucas 2, 22 – 40

Liederen: Gezang 139; Psalm 90: 1,2 en 8; Gezang 68; psalm 89:1,3 en 5; Gezang 397; Gezang 393

Thema: een verlaat kerstfeest op Oudejaarsavond

Kerntekst: "Nu laat u, Heer, uw dienaar in vrede heengaan, zoals u hebt beloofd. Want met eigen ogen heb ik de redding gezien die u bewerkt hebt ten overstaan van alle volken: een licht dat geopenbaard wordt aan de heidenen en dat tot eer strekt van Israël, uw volk."

Doel van de dienst is dat we evenals Simeon in vrede het oude jaar uitgaan laten om het nieuwe jaar in te gaan, ziende op Jezus Christus, die onze redding is.

Wat blijft er na de kerstdagen over van alle sfeer en liederen, die zijn gezongen rond het kerstfeest? Voor Simeon wordt het nu pas kerstfeest. Door zijn ogen kijken we mee.

Wie was Simeon? Hij was ‘een zekere Simeon’, een man zoals er zoveel waren in Jeruzalem. Zijn sociale positie of beroep weten we niet. Zelfs zijn leeftijd blijft zelfs bij benadering onbekend. Maar ook al is hij "één van de velen", God kiest juist deze man uit. Wat we vooral van Simeon weten is, dat hij een rechtvaardige en vrome man was. Dat betekent dat hij oprecht wandelt met God, en God in alle dingen betrekt. Hij verwacht de komst van de Messias. Wat we bovendien weten, is dat Simeon vervuld is van de Heilige Geest, dat hij zich gedreven weet door de Heilige Geest, en dat de Heilige Geest hem heeft geopenbaard dat hij niet zou sterven voordat hij de Messias zou hebben gezien. Zo geldt het ook voor ons, dat niet onze positie in de maatschappij van belang is, ook onze leeftijd niet, maar dat vroomheid, rechtvaardigheid en verwachtingsvol uitzien naar Jezus Christus werkelijke betekenis heeft in ons leven!

Zo komt Simeon in de tempel. Daar ontmoet hij Jozef en Maria, die hun Kind willen laten besnijden, geheel volgens de gewoonte van de Oudtestamentische wet. Vanaf het allereerste begin moest Jezus onder de wet worden gesteld om de wet te vervullen. Hij neemt het Kind in zijn handen, zoals de priesters dan ook gewend zijn. Wanneer hij Jezus in zijn handen houdt, welt er ook bij hem een loflied op, zoals dat eerder was gebeurd bij Maria en Zacharias.

Het eerste wat in de lofzang van Simeon opvalt, zijn de woorden, dat hij "nu in vrede kan heengaan." Deze woorden kunnen erop duiden, dat Simeon oud of ziek was, en dat hij vrij snel zou sterven. Toch hoeft het niet zo te zijn, dat Simeon ziek of oud is. De achtergrond van zijn woorden liggen in het beeld van een slaaf, die zijn opdracht heeft vervuld, en nu bij zijn heer terugkomt. Zo noemt Simeon zichzelf een dienstknecht, letterlijk slaaf, en de Here God noemt hij met een woord dat heerser betekent. Wanneer de slaaf zijn opdracht heeft uitgevoerd en dat bij zijn heerser komt melden, kan hij vervolgens in vrede heengaan. De slaaf kan verder gaan met zijn leven. Zo mogen wij onze taken bij God neerleggen en verder leven in vrede. Wat verder opvalt aan het lied van Simeon is, dat hij zegt dat hij de redding met zijn eigen ogen heeft gezien. Hij heeft het woord gehoord en de belofte van God gekregen, dat hij niet zou sterven voordat hij de Here Jezus Christus zou hebben gezien. Nu is dit woord van God in vervulling gegaan, Gods belofte wordt vervuld. Hij ziet met zijn eigen ogen hoe God zijn woord vervult. Zo vervult God zijn beloften ook in onze tijd. Daar moeten we dan wel oog voor krijgen. Want hoewel het tempelplein vol gestaan zal hebben met allerlei mensen, is Simeon de enige die de redding werkelijk ziet. Wat bovendien opvalt in de lofzang van Simeon, is dat hij spreekt over Jezus Christus, die als een licht voor de heidenen wordt geopenbaard en tot eer van Israël strekt. Dat wijst dus op Gods grote daden in de Here Jezus Christus. Uiteindelijk zal Jezus Christus het licht der wereld zijn, en ten langen leste zal Jezus Christus tot eer van Israël zijn. Vervolgens zegt Simeon echter tegen Maria dat er een zwaard door haar ziel zal gaan omdat dezelfde Jezus ook een struikelblok blijkt te zijn. Velen zullen zich aan Hem stoten en zich aan Hem ergeren. Het één sluit het ander niet uit: de historische gang is, dat Jezus sterft aan het kruis, omdat velen zich aan Hem stoten. Maar het einddoel staat van tevoren vast: Hij zal tot eer van Israël strekken! Iedere knie zal zich buigen en elke tong zal belijden dat Jezus de Heer is!

Wat dus na de kerstdagen overblijft is een loflied van Simeon, die Christus verwachtte. Dat blijft er ook voor ons over: wij mogen Christus weer terug verwachten! Ziende op deze Here Jezus Christus mogen we heengaan in vrede, het oude jaar uit en het nieuwe jaar in!