Schriftlezing: Openbaring 7, 1 – 17

Liederen: Psalm 91: 1, 2 en 5; Psalm 121: 1, 3 en 4; EL 302: 1, 2 en 4; ZG 100: 1, 2 en 3; Gezang 109; NG 82; Gezang 472:1, 3, 5 en 6

Thema: goed beveiligd!

Kerntekst: "Eerst moeten wij het zegel van onze God op het voorhoofd van zijn dienaren aanbrengen." (vers 3)

Er zijn situaties, waarin je een stempel opgedrukt krijgt als een teken, dat je bevoegd bent om ergens binnen te gaan. Bijvoorbeeld bij een attractie als een circus.

In de tekst ging het in het voorgaande gedeelte over de angstige vraag wie er door de dag van de oordelen van de Here God heen komt. De eerste zes zegels van de boekrol waarin de loop van de wereldgeschiedenis staat opgetekend, worden verbroken. Johannes ziet paarden die verwoesting aanrichten en lijden veroorzaken. En hoewel hij voor alles ziet dat het evangelie van Jezus Christus heeft overwonnen, wat hem hoop biedt, toch is de angstige vraag, wie er overeind blijft in het oordeel dat God over de wereldgeschiedenis velt.

Maar dan hoort en ziet Johannes in het visioen het antwoord op de vraag wie overeind kan blijven. Het zijn degenen, die verzegeld zijn. Wie behoren dan tot deze verzegelde mensen, tot degenen die dwars door het vuur veilig zijn? Johannes hoort een telling: 144.000 mensen krijgen een zegel op een hun voorhoofd als een teken van de bescherming die hen ten deel valt. Niemand van hen kan kwijt raken wanneer het oordeel van God over hen heen komt. Hier wordt niet wiskundig geteld. Dit getal drukt volledigheid en volkomenheid uit. Dit betekent hoop voor Israël.

Wanneer Johannes het getal van 144.000 heeft gehoord krijgt hij ook iets te zien. Hij kijkt in de hemel en ziet een mensenmenigte. Het is het een mensenmenigte waar geen begin en geen einde aan is. Deze mensenmenigte komt uit elk volk, elke stam en elk land. Johannes ziet in een beeld wat de Kerk van Jezus Christus is: ontelbare mensen, overal vandaan. Dit zijn degenen, die verzegeld zijn en veilig zijn voor alle verdrukking: mensen die hun hoop en hun verwachting op Jezus Christus stellen. Wanneer Johannes een ontelbare mensenmenigte ziet, bemoedigt hem dat in zijn tijd van vervolging. Het mag ons bemoedigen wanneer we aan het begin van een nieuw seizoen staan.

Voor Johannes is het onmogelijk om deze mensenmenigte te tellen. Tellen moeten wij dan ook maar niet teveel doen. Als mensen tellen we te vaak: hoeveel mensen zijn er vandaag in de kerk en hoeveel lege stoelen zijn er. Hoeveel geld zit er in de collectezak? En hoeveel mensen hebben de kerk dit jaar weer verlaten. En het is al zeker niet de bedoeling om te tellen wie er bij Gods uitverkoren tal hoort, wie het zegel op het voorhoofd heeft. Maar het gaat niet om het stempel dat mensen opplakken, maar om het stempel dat God opdrukt! Het visioen van Johannes houdt ons voor om niet te gaan tellen wie er bij God en zijn verzegelden hoort, en wie er niet bij horen. Dat is eenvoudigweg niet onze zaak. Laat God dat maar tellen!

Iemand heeft ook wel de lijn getrokken naar de Doop: bij de doop raak je immers ook gestempeld, ontvang je een teken op je voorhoofd, dat er niet meer af te wassen is. Wanneer we gedoopt zijn kan het een geweldige troost zijn in momenten van twijfel en aanvechting: wanneer je aan je voorhoofd voelt, mag je weten, dat je het teken en zegel van God hebt ontvangen. En: verzegeling met de Heilige Geest, wanneer je tot geloof komt.

De ontelbare mensenmenigte zet in de hemel een lied van aanbidding en lofprijzing in. Het is een lied waarin de overwinning wordt bezongen, na alle strijd die voorbij is. Zo zit er ook muziek in de kerk. Er wordt gezongen in de hemel, daarom wordt er ook op de aarde gezongen. We mogen uitzien naar het moment dat alle lijden en strijd in deze wereld voorgoed voorbij is!