Schriftlezing: Lucas 6, 27 – 38

Liederen: Psalm 112: 1 en 3; Psalm 25: 6 en 10; Psalm 145: 3 en 5; Gezang 268: 1, 2 en 3; Gezang 477: 1 en 2; Gezang 473: 1, 4, 8, 9 en 10

Thema: "In het leven gaat het om geven en ontvangen!"

Kerntekst: "Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld." (vers 38)

Doel van de dienst is

Het gaat in het leven om ‘geven en nemen’. Denk aan alledaagse voorbeelden in huwelijk en gezin, op het werk en in de gemeente. Toch zegt Jezus het anders: Jezus spreekt niet over geven en nemen maar over geven en ontvangen.

Jezus spreekt deze woorden uit in de bergrede, ofwel "de veldrede". Het is een preek van Jezus die gericht is op Zijn leerlingen. Jezus zegt tegen zijn leerlingen, dat zij werkelijk anders behoren te zijn. Niet in de zin dat zij betere mensen zijn. Ook niet in de zin dat zij andere gewoonten hebben. Maar wel in de zin dat zij worden geroepen om méér te doen dan wat gewoon is in de wereld. Jezus zegt dan tegen zijn leerlingen, dat het gewoon is om degenen lief te hebben, die jou ook al liefhebben en om goed te doen in de richting van mensen van wie je ook iets goeds ontvangt.

Jezus maakt ons duidelijk waarom zijn leerlingen méér behoren te doen dan anderen. Zijn leerlingen weerspiegelen immers het karakter van de hemelse Vader. God de Vader is barmhartig. Zoals God tot in zijn diepste wezen barmhartig en liefdevol is, zo is ook Jezus zelf in zijn diepste wezen barmhartig en liefdevol. En zo behoren de leerlingen iets van deze barmhartigheid weerspiegelen.

Dan gaat het over liefde tot de vijanden, over niet oordelen en veroordelen en over vergeven. En toegespitst gaat het over geven. Bij geven kan worden gedacht aan geld. Zo heeft Jezus dat eerder uitgesproken: ‘leen geld zonder iets terug te verwachten.’ Wanneer het gaat om het geven van geld ten behoeve van de Actie Kerkbalans gaat het er dus concreet om, dat je niet van tevoren afvraagt, wat je ervoor terug krijgt. Dat gaat helemaal tegen ons menselijke gevoel in. We zijn immers geneigd om méér geld te geven naarmate we er méér voor terug krijgen. Jezus leert ons met betrekking tot ons geefgedrag anders te denken, en daarvoor moeten we werkelijk bekeerd worden: dat we namelijk geven zonder bij voorbaat iets terug te verwachten. Zo geldt het ook voor het geven van tijd en gaven: vaak willen we wel tijd geven en ergens in investeren, wanneer we van tevoren weten, dat het ook iets oplevert. Om nu zomaar te investeren zonder te weten wat het oplevert, doen we niet gemakkelijk!

Hoe moeilijk het ook is, toch klinkt hier de opdracht van Jezus Christus door. Maar tegelijkertijd klinkt ook de belofte van Christus. Hij zegt, dat iemand die zó geeft, ook overvloedig zal ontvangen. Met een heel concreet beeld geeft Jezus aan, wat de belofte is voor wie zó geeft: dan zul je een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat worden toebedeeld. Het beeld geeft treffend aan, dat de gever dus meer dan overvloedig zal ontvangen. Dan mogen we zeker denken aan het toekomende leven. Wie hier geeft, mag in het toekomende leven delen in de volle vreugde en de volle heerlijkheid in Christus Jezus! Maar de belofte geldt ook al voor dit leven en soms mogen we er iets van zien. Wanneer we geven, ontvangen we veel terug. Niet altijd in materiële zin, maar vaak in de zin van waardering en vreugde, zegen over alle werk. Dat geeft dan een diepe voldoening.

Waar het in het gewone leven dikwijls gaat om geven en nemen, worden we door de woorden van Jezus op een ander been gezet. Het gaat in het Koninkrijk van God om geven en ontvangen. Jezus nodigt zijn leerlingen uit om niet alleen anders te zijn als het gaat om het liefhebben van de vijanden en om het oordelen van anderen, maar ook om te geven zonder zich af te vragen wat het oplevert. Wie zo geeft, mag zich vasthouden aan Gods belofte, dat men overvloedig zal ontvangen uit Gods hand, in dit hand vreugde en zegen en in het toekomende leven deelgenoot zijn aan het volle heil!