Thema: Een groet van de Levende

Kerntekst: Op dat moment kwam Jezus hun tegemoet en groette hen. Ze liepen op Hem toe, grepen zijn voeten vast en bewezen Hem eer. (vers 9)

Een mens leeft van de ontmoetingen met andere mensen. Heel veel ontmoetingen zijn vluchtig van aard en verdwijnen weer even snel als zij zijn gekomen. Maar sommige ontmoetingen laten een levenslange indruk achter. Bijvoorbeeld de eerste ontmoeting met een geliefde. Of de ontmoeting in een ziekenhuis met iemand die je moed inspreekt.

In de schriftlezing komen we Maria Magdalena en de andere Maria tegen, die op de vroege morgen naar het graf van Jezus toegingen. Zij wilden naar het graf van Jezus kijken. Onderweg naar het graf ervaren zij dat de aarde beeft en de lucht trilt. Het is geen gewone aardbeving: de aarde wordt bewogen door iemand, die van boven op hen toe komt. Bij het graf van Jezus horen ze een engel spreken, die hen toefluistert dat de gekruisigde die zij zoeken niet meer op die plaats is. Zij moeten weggaan om naar de discipelen te gaan en hen te vertellen dat Jezus is opgewekt uit de dood.

De vrouwen gaan op weg met vrees én grote blijdschap, ontzet én opgetogen. De vrees of de ontzetting had de soldaten bij het graf gemaakt tot mensen die als dood neervielen. De vrees had te maken met de angst voor het komende oordeel: Gods verschijnen is huiveringwekkend. Maar de engel had gezegd tegen de vrouwen dat zij niet bevreesd hoefden te zijn. De vrees is ook eerbied. De vrouwen beseffen, dat ze op heilige grond staan. Behalve ontzet gaan de vrouwen ook weg van het graf in opgetogenheid. De blijdschap wordt veroorzaakt door het goede nieuws, dat zij wel degelijk hebben gehoord.

Wanneer de vrouwen met ontzetting én opgetogenheid vertrekken van het graf, en daarmee de dood achter zich laten – ja, dat is wel het eerste wonder na de opstanding, dat de vrouwen dood en graf achter zich laten– volgt een ontmoeting met Jezus Christus. Jezus komt hen tegemoet. In die beweging: niet dat de vrouwen naar Jezus toegaan. Maar: Jezus komt hen tegemoet. En sinds die ontmoeting met die vrouwen zijn er nog zoveel ontmoetingen gevolgd. Jezus Christus kwam Petrus, Paulus en Johannes tegemoet. Zo ook tegenwoordig: omdat de Here Jezus Christus is opgestaan uit de dood, kan Hij ons tegemoet komen. Die ontmoeting kunnen we niet zoeken of afdwingen, maar overkomt ons soms als een geschenk uit de hemel. Soms in een woord uit de bijbel, of in een lied, dat ons raakt of in een ontmoeting met een ander mens. Doordat Jezus Christus is opgestaan is er ook vandaag ruimte voor een ontmoeting met de Levende.

Wanneer de opgestane Heiland naar de vrouwen toe komt, groet Hij hen. Het is een groet vol diepte. In de grondtaal horen we in de groet van Jezus het woord ‘vreugde’ meeklinken. Wanneer Jezus ons ontmoet, schenkt Hij vreugde. Door deze groet verdwijnt de vrees, de angst uit het leven van de vrouwen. Want de ontmoeting met de Levende drijft de vrees uit. Geloven is niet gebaseerd op angst voor de dood of voor het oordeel van God over ons leven. Geloven is gebaseerd op de ontmoeting met Christus, een ontmoeting vol liefde.

Deze ontmoeting van de vrouwen met Christus mondt uit in een eerbewijs van de vrouwen aan Jezus Christus. De vrouwen lopen naar Jezus toe. Wie zich ontmoet weet door Jezus haast zich als vanzelf naar Hem toe. Zij vallen voor de voeten van Jezus neer. Zij grijpen Hem vast, want zo’n geluksmoment wil je voor altijd vast houden. Zij bewijzen Hem eer, zoals eens de wijzen uit het oosten hebben gedaan.