Kerntekst: "Ze (de magiërs uit het Oosten) vroegen: ‘waar is de pasgeboren koning van de Joden?

Wij hebben namelijk zijn ster zien opgaan en zijn gekomen om hem eer te bewijzen.’"

Het is een menselijke trek om iets of iemand te bewonderen. We kunnen een auto bewonderen, maar ook mensen uit de showbizz, sporters of politici. Ook religieuze leiders of jezelf kun je bewonderen. Bewonderen mag, maar aanbidding is gereserveerd voor de God van Israël.

In het Oosten zien magiërs een ster. De tekst geeft niet aan, om hoeveel astrologen het gaat. Het gaat om astrologen, mensen, die in de sterren de toekomst lazen en daarin de politieke leiders adviseerden. Ook tegenwoordig kennen we astrologen, die geloven, dat de toekomst van ons bestaan in de sterren te lezen is. Deze magiërs kenden God niet, maar God openbaart zich aan hen via de sterren. Laten wij dus nooit te klein denken van God: Hij bereikt mensen soms op bijzondere en wonderlijke manieren. De ster, die zij zagen, was ‘zijn’ ster: de gebeurtenissen van de wereld worden geprojecteerd in het heelal. De magiërs komen in beweging om degene te zoeken, die hen werkelijk toekomst biedt.

Intussen is er enige tijd verstreken. De magiërs komen in Jeruzalem. Zij zijn kennelijk niet op de hoogte van de politieke verhoudingen. Maar zij verkondigen aan het hof van Herodes over de geboren koning. Kennelijk was de boodschap van de herders destijds niet doorgedrongen tot binnen de muren van het hof. Kennelijk was het evangelie als niet relevant genegeerd, zoals dat in onze tijd ook vaak gebeurt. Herodes is niet blij met het nieuws, en ook de inwoners van Jeruzalem schrikken uit angst voor de gevolgen. Herodes laat zich informeren door de hogepriesters en de schriftgeleerden. Het wordt een hele theologische bijeenkomst, waarin de Heilige Schrift opengaat. Kennelijk zegt het kennen van de Bijbel niet alles: het gaat om een gelovig lezen van de Schrift.

Wanneer de magiërs weer op weg gaan, blijkt de ster daar plotseling weer te zijn. Kennelijk was de ster precies boven de hoofdstad Jeruzalem verduisterd. Waar we Gods tekenen niet willen zien, zien wij die tekenen ook niet. De ster gaat de magiërs voor naar het huis waar Jezus Christus is. De magiërs gaan naar binnen en vallen voor Jezus neer. Zij aanbidden Jezus. Aanbidden betekent ook Hem kussen. Bij de hulde, eer, die deze magiërs brengen, hoort het geven van geschenken. Zij geven goud, wierook en mirre. Goud als teken van zijn koningschap, wierook als teken van zijn priesterschap en mirre als teken dat verwijst naar zijn sterven: Hij komt immers om te sterven: kribbe en kruis zijn met elkaar verbonden. Dat is pas echte wijsheid, om dit Kind in de kribbe te aanbidden. Aan de voeten van Jezus mogen wij onze geschenken geven. Het goud van ons leven, onze tijd, onze gaven en kwaliteiten, die we in dienst van de Koning mogen besteden, de wierook van de gebeden en de lof- en aanbiddingsliederen die we opzenden tot Christus en de mirre van het geloof in zijn verzoenend werk op Golgotha.

Onze menselijke neiging om anderen of onszelf te bewonderen valt in het niet bij het aanbidden van de Here Jezus Christus. Deze kerstdag klinkt de uitnodiging om Hem niet slechts als een idool te bewonderen, maar Hem ook te aanbidden met heel ons hart, met alle toewijding, die in ons is. "ik kniel aan uwe kribbe neer, o Jezus, gij mijn leven."