Wanneer we over het leven uit de Geest en de leiding van de Heilige Geest denken, wordt al snel gewezen op allerlei uitwassen. Wat kan er allemaal niet gebeuren, wanneer de Geest de leiding over ons leven neemt?

De tekst maakt ons duidelijk, dat de Heilige Geest en het Pinksterfeest alles met het alledaagse leven te maken heeft. Het spreekt niet vanzelf, dat we ons door de Heilige Geest laten leiden. Paulus zegt, dat het heel goed mogelijk is, dat we ons daarentegen laten leiden door onze natuurlijke driften. En deze natuurlijke driften zijn door en door egoïstisch. Paulus noemt dit, volgens een andere vertaling, de werken van het vlees. Deze werken van het vlees kosten heel wat inspanning en maken stuk voor stuk meer kapot dan je lief is. De apostel noemt activiteiten van seksuele aard (ontucht, zedeloosheid en losbandigheid), religieuze aard (afgoderij en toverij), relationele aard ( vijandschap, tweespalt, jaloezie en woede, gekonkel, geruzie en rivaliteit, afgunst) en tenslotte braspartijen, d.w.z. een onbegrensde hang om te consumeren. Wanneer we ons dus niet laten leiden door de Geest, laten we ons in het dagelijkse leven leiden door deze natuurlijke driften.

De apostel gunt ons de andere mogelijkheid, namelijk, dat we door de Heilige Geest worden geleid, dat we leven door de Geest. De Heilige Geest ontvangen we op het moment dat we aan Christus toebehoren. Een ontroerende uitdrukking we ontvangen de Heilige Geest niet, wanneer we ons uiterste best doen om stipt te leven, wanneer we ons aan de regels houden. Ook niet wanneer we een aantal geloofswaarheden onderstrepen en onderschrijven. Maar wanneer we Christus toebehoren, dus wanneer we met al onze gedachten (over onszelf, over God en over anderen) en met al die gevoelens (van liefde en haat, boosheid en agressie, angst en blijdschap), met onze verlangens en onze twijfels, met alles wat we denken en doen, bij Hem horen.

Wanneer we toebehoren aan Christus en de Heilige Geest in ons leven woont, groeit daar diep in ons bestaan een vrucht van de Geest. Het is één vrucht, die uiteenvalt in verschillende delen. Zoals een mandarijn één vrucht is die uit diverse partjes bestaat. En zoals een vrucht vanzelf groeit, wanneer het voldoende voeding ontvangt, zo groeit ook deze vrucht van de Geest vanzelf wanneer het voeding ontvangt. We hoeven deze vrucht niet zelf te laten groeien, we hoeven slechts aan Christus te blijven toebehoren.

De vrucht van de Geest kan gerust sappig en fruitig worden genoemd. Deze vrucht van de Geest valt uiteen in de delen liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. De Geest schenkt liefde, de Heilige Geest inspireert en motiveert om de naaste lief te hebben. De Geest schenkt vreugde, niet alleen wanneer het goed gaat in het leven, maar ook wanneer er zorgen zijn. De Geest inspireert om vrede te stichten, verbindt mensen aan elkaar. De Geest geeft ons geduld, met de nare eigenschappen van anderen, maar zeker ook geduld met onszelf. De Geest laat vriendelijkheid groeien, laat ons mild zijn over anderen. De Geest wekt geloof en vertrouwen, ook in momenten van twijfel en aanvechting mogen we daarop vertrouwen. De Geest leert zelfbeheersing, dus "consuminderen" in plaats van consumeren, een zekere mate van matigheid en soberheid. Dit is de weg die de Geest wijst. Laten we dit spoor nu blijven volgen, deze weg blijven bewandelen.

Pinksteren is dus verre van zweverig. Het is alleszins concreet. Het komt tot uitdrukking in het concrete gedrag van elke dag. De Heilige Geest bewoont ons leven wanneer we onszelf aan Christus toevertrouwen, wanneer we Hem mogen toebehoren. Dan groeit de vrucht van de Geest in ons leven. Dat gebeurt niet van het ene op het andere moment, maar wordt langzaam maar zeker zichtbaar.