Schriftlezingen: Genesis 35: 1 – 29

Liederen: Psalm 52: 5, Psalm 86: 4 en 7, Psalm 119: 3 en 6, Gezang 479: 4, Gezang 158: 1, 3 en 4, Gezang 473: 1, 5, 6, 9 en 10 en Psalm 116: 1, 6 en 8

Thema: een goddelijke aanmaning

Kerntekst: "God zei tegen Jakob: "Ga naar Betel. Blijf daar en bouw er een altaar voor de God die daar aan jou verschenen is toen je op de vlucht was voor je broer Esau."

Soms ontvang je een herinneringsbrief of een aanmaning. Meestal zonder kwade opzet kun je vergeten zijn iets te betalen. Dan kan een vriendelijke, maar dringende herinnering helpen om alsnog aan de verplichtingen te voldoen.

Jakob krijgt een vriendelijke maar dringende herinnering. De Here God komt opnieuw naar Jakob toe. Dat is verre van vanzelfsprekend. God was ook al eerder naar Jakob toegekomen: bij Bethel, in Haran, bij de Jabbok. In het voorafgaande gedeelte wordt Jakob met een slappe houding getekend, in zijn houding naar zijn kinderen is hij verre van radicaal. Dat heeft ook ons veel te zeggen met betrekking tot de geloofsopvoeding: geloven is geen vrijblijvende zaak. Maar ondanks de slappe houding van Jakob komt God toch weer naar hem toe.

Jakob wordt herinnerd aan zijn eigen belofte. Ooit had Jakob beloofd, dat hij toegewijd aan de Here God zou zijn, wanneer hij veilig en wel terug zou zijn bij Bethel. Maar nu hij veilig en wel terug is, en het zelfs goed gemaakt is met zijn broer Esau, was hij die eerdere belofte kennelijk vergeten. Wat opvalt is de vriendelijke toon, de genade die doorklinkt. God komt niet met een strenge aanmaning, maar Hij nodigt Jakob heel eenvoudig uit om naar Bethel te komen, een altaar te bouwen en zo zijn eigen belofte in te lossen.

Zo komt de Here God ook soms naar ons toe om ons te herinneren aan de beloften die we aan Hem hebben gegeven. Bijvoorbeeld de beloften bij hoogtijddagen: doop, belijdenis, bevestiging in een ambt. Of beloften in persoonlijke omstandigheden: tijdens een ziekte, na een ernstig ongeluk, in een moeilijke fase van je leven.

Tegelijkertijd legt de Here God wel de vinger bij de zere plek. God zegt heel concreet, dat Jakob op de vlucht was voor Esau. God draait niet om de hete brij heen. Zo is de Here God ook heel concreet als het gaat om het aanwijzen van verkeerde dingen in ons leven. God is geen zachte heelmeester, maar een Arts, die de vinger op de zere plek legt.

Jakob pakt de herinnering op. Hij reinigt zijn hele huishouden. Er waren nog vreemde goden in zijn huishouden. Hij wilde kennelijk van twee walletjes eten, zoals wij soms ook van twee walletjes willen eten. Maar nu haalt Jakob de bezem door zijn leven. Dat geldt ook voor ons. Juist ook in de week van voorbereiding is het goed om schoon schip te maken. Zo kan het deze week van voorbereiding de tijd zijn om onszelf opnieuw toe te wijden aan de Here God.