Schriftlezing: Marcus 10: 32 – 45

Zingen Psalm 86: 5 en 7; Psalm 116: 2, 3 en 8; Psalm 22: 3 en 8; Gezang 70; Gezang 187: 1,2 en 3; Gezang 182: 1, 2 en 4

Thema: schadevergoeding

Kerntekst: "Want ook de Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen." (vers 45)

Inleidend persoonlijk verhaal over een aanrijding waarbij een kleine schade ontstond. Terecht wilde de bestuurder van de andere auto een schadeloosstelling, en zag hij de schade niet door de vingers. Dergelijke kleine schadeposten zijn wel herkenbaar. Maar soms maken we ook schade, die groter is. Soms zelfs onherstelbare schade. Anderen brengen we soms (bedoeld of onbedoeld) schade aan. Maar ook de Here God berokkenen we schade. Voor wie zijn rekening komt dit alles dan?

In de tekst zegt de Here Jezus, dat Hij vanuit de hemel is gekomen om de prijs van de schadeloosstelling te betalen. Om te dienen kwam Hij naar de wereld. Heel Jezus’ leven was een dienst aan de mensen. Hij genas zieken. Hij wekte doden op. Hij vergaf de zonden van mensen. Maar de grootste dienst, die de Here Jezus kon bewijzen aan ons mensen, was om te lijden en te sterven aan het kruis. Zo heeft de Here Jezus een losprijs gegeven.

De vraag aan wie de losprijs werd betaald, kunnen wij niet beantwoorden. Jezus deed dit voor velen. Jezus kwam om Zijn leven te geven als een schadeloosstelling voor alle mensen, die dat aanvaarden. Willen wij dus voor rekening van de Here Jezus leven? Dat vraagt zelfverloochening. Het alternatief is, dat we de schade, die wij in het leven aanrichten zelf betalen.

De discipelen zijn intussen met hele andere gedachten bezig. Zoals ook wij vaak aan hele andere dingen denken dan aan God. De discipelen denken eraan, wie de machtigste zal zijn in het Koninkrijk van God. Zij willen macht hebben. Zoals het menselijkerwijs altijd gaat. Mensen willen immers macht hebben: in de familie, de politiek en in de kerk

Wanneer we enigszins beseffen hoe de Here Jezus ons heeft willen dienen door de prijs voor de schadeloosstelling te betalen, dan willen we ook voor Hem leven. Jezus wijst ons dan de weg om elkaar te dienen. Toegespitst op: een huwelijk: de man is niet geroepen om zijn vrouw te overheersen, maar om haar te dienen, zoals Christus de gemeente heeft gediend door zichzelf te geven; een gemeente: iedereen heeft de roeping om anderen te dienen met zijn of haar gaven, niet door aan de kant te blijven staan, maar door een steentje bij te dragen aan de opbouw van de gemeente; de samenleving: door verantwoordelijkheid te dragen in het dagelijkse werk.

De dienst van de Here Jezus aan ons is, om de prijs voor de schadeloosstelling te betalen. Wie dit niet accepteert, leeft voor eigen rekening. Maar die rekening is wel hoog. Te hoog. We mogen dus leven van de dienst, die Jezus heeft verricht. En wie van deze dienst leeft, wil zelf ook dienstbaar zijn aan anderen.

Herkent u het in uw persoonlijk leven, dat u (misschien onbedoeld) aan anderen schade hebt toegebracht, die niet te herstellen is? Wat vindt u ervan, om te zeggen, dat Jezus die schade op Zich heeft genomen? Is dat niet te gemakkelijk?