Schriftlezing: Matteus 18, 1 – 14

Liederen: Gezang 454: 1, 3 en 4; Psalm 34: 1, 4 en 9; Psalm 103: 1, 2 en 9; Gezang 169: 4 en 5; Gezang 481: 1, 2,3 en 4; Gezang 430: 4, 6 en 7

Thema: Gods prioriteiten

Kerntekst: "Zo is het ook bij jullie Vader in de hemel: hij wil niet dat één van deze geringen verloren gaat." (vers 14)

In het dagelijkse leven zijn er verschillende situaties waarin we prioriteiten stellen. Onze prioriteit ligt vaak bij datgene, waar we het meeste belang bij hebben, en pas daarna geven we aandacht aan andere zaken. Het is duidelijk, dat de menselijke lijn is om de prioriteit telkens eerst bij het grote en het vele te leggen, om daarna ook aandacht te geven aan wat minder is.

Bij Jezus liggen de prioriteiten volstrekt anders. Terwijl de leerlingen van Jezus vragen wie de meeste in het koninkrijk van de hemel is, roept Jezus een kind naar voren en zegt dat alleen degene, die zich klein maakt als een kind de grootste is in het koninkrijk. Jezus neemt het op voor de geringen en doet radicale uitspraken. Jezus geeft dus steeds prioriteit aan de minste, de kleinste en de geringste.

Dat wordt wel het meeste duidelijk in de gelijkenis, die Jezus vertelt. Hij schildert een schaapherder, die in de bergen met zijn kudde loopt en dan merkt, dat één schaap is afgedwaald. Jezus stelt dan dat het vanzelfsprekend is dat deze schaapherder de kudde in de steek zal laten om dat ene weggedwaalde schaap te zoeken. Wanneer de schaapherder dat ene afgedwaalde schaap vindt, verheugt hij zich daar meer over dan over de kudde, die niet is afgedwaald. Het klinkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. De herder, die de kudde in de bergen achterlaat, maakt een moedige maar ook gevaarlijke beslissing. Zo groot is de liefde en de bewogenheid voor het afgedwaalde schaap, dat hij de kudde in de steek laat. De herder waagt het erop om de kudde alleen te laten om dat ene verdwaalde schaap te zoeken en te vinden.

Jezus vertelt dit verhaal dus om duidelijk te maken, dat Gods hart uitgaat naar de geringen, de kleinsten en de zwaksten. Wie heeft Jezus dan op het oog? Dan kunnen we denken aan de kinderen. Verder kunnen we bij de "geringen" ook denken aan mensen met een verstandelijke beperking. Jezus zal ook hebben gedacht aan de ‘schare’, de mensenmenigte, die naar Hem toe komt om genezen te worden en wonderen te zien. Gods hart gaat uit naar die mensenmenigte. In ons geval: mensen aan de rand van de kerk, nog niet over de drempel van de kerk heen. Wat we uit dit gedeelte kunnen leren, is dat Gods hart naar deze mensen uitgaat, dat Hij ernaar verlangt om hen te zoeken.

Jezus Christus brengt deze verloren schapen weer terug bij de kudde. Zo is de gemeente als het lichaam van Christus belangrijk. De gemeente van Christus wordt ingeschakeld in deze zoektocht van God naar de geringen, de verloren schapen. En de gemeente mag zich met de herder verheugen, wanneer er een geringe, een verdwaald schaap terugkeert naar de kudde.