Thema: geraakt door Jezus

Kerntekst: "Wie het Koninkrijk van God niet ontvangt als een kind, zal het voorzeker niet binnengaan." (vers 17)

Er zijn diverse vormen van aanraking. Sommige vormen van aanraking zijn negatief. Een klap in het gezicht is zo’n negatieve vorm van aanraking. Maar er zijn ook positieve vormen van aanraking: het geven van een hand of een vriendschappelijk schouderklopje of een omhelzing.

De Here Jezus heeft in zijn bediening in de wereld ook veel mensen aangeraakt. Zieke of gehandicapte mensen worden aangeraakt en genezen door deze aanraking van Jezus, zoals de blinde man of de bloedvloeiende vrouw. En ook zijn er doden, die door een aanraking van de Here Jezus worden opgewekt uit de dood. Kennelijk gaat er kracht uit van de aanraking van Jezus. De mensen verlangen er dan ook naar, dat hun kleine kinderen ook worden aangeraakt door Jezus. Het gaat hier niet alleen om de moeders, zoals we vanuit de kinderbijbelverhalen misschien zouden denken, maar zeker ook wel om de vaders. Vaders en moeders hebben het verlangen, dat hun kinderen door Jezus wordt aangeraakt.

Wat is eigenlijk ons diepste verlangen voor onze kinderen? Wij kunnen diverse verlangens hebben en doen er alles aan om deze verlangens te vervullen. Maar verlangen we er ook zo naar, dat onze kinderen worden aangeraakt door de Here Jezus Christus? Dat is het verlangen van de kindernevendienst. Laat dat niet alleen het verlangen zijn van ouders, maar ook van alleengaanden, grootouders en mensen die geen kinderen hebben gekregen, voor de kinderen van de gemeente.

Wanneer de ouders met hun kleinste kinderen bij Jezus komen, worden zij tegen gehouden door de discipelen. Jezus heeft wel betere dingen te doen! Daarom vormen de discipelen een muur tussen de kinderen en de Here Jezus Christus. Ze doen dat met de beste bedoelingen, maar hebben intussen niets van het Evangelie begrepen. Aan ons de vraag: in hoeverre zijn we met de beste bedoelingen een sta-in-de-weg voor kinderen en jongeren, zodat zij niet bij de Here Jezus kunnen komen?

Maar Jezus laat de kinderen juist wel bij zich komen. Hij stelt de kinderen zelfs in het middelpunt. Zoals we al 25 jaar lang kindernevendienst houden en daarin kinderen centraal stellen. De kinderen worden tot voorbeeld gemaakt voor de manier waarop we het Koninkrijk van God kunnen binnengaan. Jezus zegt dan, dat we het Koninkrijk van God kunnen binnengaan wanneer we het als een kind ontvangen. Wat betekent het om Gods Koninkrijk als een kind te ontvangen? Wat is het bijzondere aan een kind?

Het bijzondere van een kind is niet zozeer de onschuld. Wat bij een kind opvalt is allereerst, dat het een geschenk aanvaardt zonder er een prestatie tegenover te stellen, zoals wij van genade mogen leven. Ook is een kind verwonderd en dankbaar over een geschenk, zoals wij mogen leren leven van de verwondering En laat een kind zich tenslotte dragen, zoals wij onszelf door de Heilige Geest mogen laten dragen.

De ouders van de kinderen uit de geschiedenis verlangen ernaar, dat Jezus hun kinderen aanraakt. Vanuit dat verlangen vertelt de leiding van de kindernevendienst al 25 jaar lang de verhalen uit de Bijbel. Laat dit het verlangen van ons hart zijn, dat onze kinderen worden aangeraakt door de liefde van de Here Jezus Christus. Wees dan ook geen sta-in-de-weg. Laat dit ook het verlangen zijn voor onszelf: dat de Here Jezus Christus ook ons leven aanraakt, keer op keer. Want alleen wanneer we verwonderd en dankbaar voor Gods genade als een kind het Koninkrijk ontvangen, mogen we voor eeuwig dat Koninkrijk van God binnengaan.