Schriftlezing: Openbaring 2, 12 – 17

Liederen: Psalm 93: 1, 3 en 4; Psalm 34: 4, 7 en 9;Psalm 119: 43; Gezang 15: 2 en 3; Gezang 298: 1 en 2; Gezang 446: 1, 2, 3 en 7; Gezang 428: 1, 2 en 4

Thema: geen overwinning zonder strijd

Kerntekst: "Wie overwint zal ik van het verborgen manna geven, en ook een wit steentje waarop een nieuwe naam staat die niemand kent, behalve degene die het ontvangt."

Een bekend spreekwoord zegt, dat er geen overwinning is zonder strijd. Denk aan een oorlog, een sportwedstrijd, een diploma. Zo kent ook geloof zijn strijd. Toch kunnen we méér dan overwinnaar worden.

In vers 17 belooft Jezus Christus de overwinning. Maar die overwinning komt er niet zomaar. Overwinning betekent strijd. Pergamum was een gevaarlijke plaats: wie vanuit Smyrna naar Pergamum reist, ziet bij de nadering van de stad in de verte de gebouwen van verschillende goden. Die tempels leken op een reusachtige armstoel en wie op een bepaalde manier ernaar keek, kon er een gigantische troon in zien. De onthulling voor Johannes en de gemeente is, dat deze tempels de troon van de satan is. En temidden van deze religieuze wirwar van allerlei tempels leeft er een gemeente van Jezus Christus. Onthullend, dat we in onze tijd zonder het te beseffen wonen op een plaats waar satan zijn troon heeft!

Christus prijst de gemeente, omdat ze vasthoudt aan Zijn Naam. Ook tijdens de grote verdrukking. Eén van de martelaren is Antipas geweest. Maar niet iedereen hield vast aan Christus. Er waren ook mensen, die zich lieten meeslepen door de leer van Bileam. Bileam gaf koning Balak destijds de raad om het volk Israël door heidense vrouwen te laten verleiden. Ook nu nog één van de slimste zetten van satan om ons niet van buitenaf met christenvervolging te verleiden, maar van binnenuit zwak te maken.

De beloning na de strijd van het leven is het verborgen manna. Beeld grijpt terug op de woestijnreis van de Israëlieten. Na de uittocht uit Egypte kregen zij manna uit de hemel te eten. Van dat manna werd er ook een deel bewaard in een kruik in de tabernakel en later in de tempel. Op dezelfde manier belooft Jezus het verborgen manna. We kunnen in ons leven ervaren, dat we door een woestijn moeten trekken. Dan worden we gesterkt door het manna uit de hemel, het Heilig Avondmaal is brood voor onderweg. Het einddoel is bekend, we verwachten Jezus’wederkomst. Dan zal de pelgrimsreis door de woestenij van het leven voltooid zijn. Dan zal het verborgen manna niet langer meer verborgen zijn. Dan zullen we het Brood uit de hemel, Jezus zelf, zien.

Jezus belooft ook aan degenen die overwinnen een witte steen en een nieuwe naam. Achtergrond van de witte steen is de rechtspraak. In Israël werden nog wel eens steentjes gebruikt om een oordeel te geven. Wanneer iemand een witte steen in een kruik deed, betekende dat vrijspraak. Wanneer Jezus spreekt over een witte steen, dan betekent dat, dat Hij de overwinnaars in de strijd vrijspreekt. We mogen witgewassen zijn. Van Jezus Christus ontvangen we ook de belofte van een nieuwe naam. Het is een naam die niemand kent, behalve degene, die overwint. Zo geheim is deze naam, want zo intiem is de relatie tussen Jezus en degene die in Hem gelooft. Een nieuwe naam, zoals Abram (wordt Abraham), Jakob (wordt Israël) en Simeon (wordt Petrus) Zo zullen degenen die overwinnen een nieuwe naam ontvangen, een naam die uitdrukt wie zij zijn door God.

Wat een belofte ontvangen we vandaag van Jezus Christus! Het mag ons bemoedigen in de strijd van het leven. De strijd kan op het scherpst van de snede gaan. De satan heeft grote macht om ons heen. Dat mag ons wel waarschuwen om dicht bij Jezus te blijven! Maar één ding staat vast: de overwinning zal komen voor degene, die een getrouwe getuige van Jezus Christus blijft. Dan zal het verborgen manna worden uitgedeeld. De witte steen van de vrijspraak mogen we dan ontvangen. Met een nieuwe naam, die de intieme band met Jezus uitdrukt. En onderweg door de woestijn als pelgrims op weg naar het Beloofde Land, mogen we ons laten sterken door het manna.