Schriftlezingen: Genesis 48

Liederen: Gezang 322: 1,2,3,4,5 en 6; Psalm 119: 66; Psalm 79: 5; Psalm 146: 4; Gezang 16: 1 en 2; Gezang 445: 1, 2 en 3; Psalm 118: 1, 5, 8, 9 en 10; Gezang 451: 1, 2 en 3

Thema: kruiselings gezegend

Kerntekst: "Maar Israël kruiste zijn handen: zijn rechterhand legde hij op het hoofd van Efraïm, hoewel die de jongste was, en zijn linkerhand legde hij op het hoofd van Manasse, hoewel die de oudste was." (vers 14)

Bij een terugblik blijven bepaalde indrukwekkende gebeurtenissen het meeste bij. Bijvoorbeeld bij het uitbrengen van een verslag van de vakantie, bij een jubileum en zeker ook op een sterfbed.

Jakob blikt terug op zijn bewogen leven. Er is inmiddels heel wat gebeurd. Hij is 147 jaar geworden. Nu zijn leven de voltooiing nadert, brengt hij de meest indrukwekkende gebeurtenissen in herinnering. Er blijft ook veel ongenoemd. Allereerst noemt Jakob de ontmoeting met God in Bethel. Daar heeft hij God leren kennen als de God, die hem zou dragen en zou leiden tijdens zijn gehele leven. Het tweede wat in herinnering komt is de dood van Rachel. Wat een verdriet is dat voor Jakob geweest! Welke twee momenten zouden wij noemen als de gebeurtenissen, die het meeste indruk hebben gemaakt in ons leven? Wat een zegen, wanneer er dan behalve verlieservaringen ook de ervaring van de ontmoeting met God is!

Jozef komt met zijn twee zoons naar Jakob toe. Jozef is getrouwd met Asnath, de dochter van de heidense priester Potifera. Samen met haar heeft Jozef Manasse en Efraïm gekregen. Zij horen dus niet bij het volk van God. Het valt niet mee om je kinderen in het geloof op te voeden, wanneer je er alleen voorstaat! Jakob neemt de beide kinderen van Jozef bij zich. En hij neemt hen aan als zijn eigen zonen. Door deze adoptie behoren de kinderen die uit een heidense moeder zijn geboren toch tot het volk van God.

Dan zegent Jakob zijn kleinzoons. Daarbij kruist Jakob zijn handen. Jakob legt zijn rechterhand op het hoofd van Efraïm, de jongste zoon van Jozef en Jakob legt zijn linkerhand op het hoofd van Manasse, de oudste zoon van Jozef. Zo kiest Jakob de jongste uit en stelt hem boven de oudste. Jozef protesteert. Waarom kiest Jakob voor Efraïm, de jongste van de zoons van Jozef? Dit was de les, die hij zelf ook heeft geleerd tijdens zijn leven. God had hem als de jongste uitgekozen boven zijn broer, die ouder was en dus van nature meer rechten had. Vele laatsten zullen de eersten zijn!

Door de gekruiste handen van Jakob mogen we de gekruisigde handen zien van de Here Jezus Christus. De Here Jezus Christus heeft aan het kruis gehangen opdat ook wij tot zonen en dochters van God zouden kunnen worden aangenomen. In de Here Jezus Christus kiest de Here God voor de minste, de zwakste, degene, die geen rechten heeft, alleen maar schulden. In Christus kiest God voor zondaars. Dat mogen we in het teken van het Heilig Avondmaal zien.

Op zijn sterfbed blikt Jakob terug op zijn lange leven. Wat springt er dan uit? Wat heeft hem het meest geraakt? In alle concrete gebeurtenissen is het toch vooral de trouw van God, die hem heeft geleid en heeft beschermd. Door de trouw van God werd Jakob gezegend. Door de trouw van God mag Jakob zijn kleinkinderen tot eigen zonen aannemen. Door de trouw van God mag Jakob nu zijn kleinzoons zegenen. En door de gekruiste handen van Jakob heen zien we de handen van de Gekruisigde, die ons aanneemt tot zonen en dochters, en die ons zegent met genade en vergeving.