Schriftlezing Marcus 9: 2 – 13

Zingen: Psalm 95: 1, 2 en 3; Psalm 118: 9; Psalm 98: 1, 2 en 3; Gezang 173: 1 t/m 5; Gezang 428: 1 t/m 4; Gezang 157: 3, 4 en 5

Thema: een vroeg Pasen

Kerntekst: "Ze keken om zich heen en zagen opeens niemand meer, behalve Jezus. (vs. 8)

Het is een heel bijzondere ervaring om een berg te beklimmen. Ook persoonlijk heb ik wel herinneringen van wandelingen in de bergen, waar we naar de top van een berg liepen om vandaar een imponerend uitzicht te hebben over het dal. Voor alpinisten is het een hele sport om de Himalaya of de Matterhorn te beklimmen. Maar ook wanneer we op wintersport gaan, kunnen we genieten van het geweldige uitzicht op de top van een berg.

Ook in de tekst is er sprake van een hoge berg. Jezus neemt zijn discipelen mee naar een hoge berg. Dat belooft wat! In het Oude Testament is vaker sprake van een (hoge) berg, waar iets bijzonders gebeurt. De bergen Sinaï, Nebo, de Karmel en Sion nemen een belangrijke plek in het Oude Testament in. Op deze bergen gebéúrt iets! Wanneer er in de tekst dus sprake is van een tocht naar een hoge berg, belooft dat een geweldige ervaring te worden. De discipelen staan voor een geweldig uitzicht, mooier dan het uitzicht dat een bergbeklimmer heeft na een tocht naar de top.

Op de top van de berg krijgen de discipelen van de Here Jezus een bijzondere geloofservaring. Ze zijn er getuige van dat de Here Jezus van gedaante verandert. De discipelen zien al iets van Jezus’ verheerlijkte lichaam. Zij maken hier een voorproef van Pasen mee. Zoals Paulus en Johannes Hem zagen nadat Hij was opgestaan uit de dood. Ook wij verlangen naar een bijzondere geloofservaring. Want wat merk je in het alledaagse leven van God? Wat zou je graag eens een teken van God willen ontvangen, een blijk dat God echt bestaat! Of misschien teren we wel op dergelijke ervaringen. Je kunt soms een geestelijke kick krijgen, tijdens een moeilijke periode Gods nabijheid heel sterk ervaren.

De discipelen zien ook de gestalten van Mozes en Elia. Wat betekent dit? Mozes is het prototype van de Wet. Elia is het prototype van de Profeten. Wanneer Mozes en Elia verschijnen aan Jezus wordt daarin duidelijk, dat Jezus gaat volbrengen wat de Wet en de Profeten over Hem geschreven hebben. De reactie van de discipelen is er één van schrik en verwarring: ze willen hutjes maken om de nacht door te komen. Een absurde gedachte, als zou de hemelse heerlijkheid een hutje van stokken en bladeren nodig hebben. God zorgt zelf voor beschutting: er komt een wolk, die hen bedekt. Uit de wolk klinkt de stem van God: deze is Mijn Zoon, de geliefde, hoort naar Hem!

Nadat de wolk was opgetrokken, zijn Mozes en Elia verdwenen. Wat blijft er daarna over van de geweldige geloofservaring? Er is niets meer te zien dan Jezus zelf. Zo geldt het ook voor ons. Wij kunnen verlangen naar allerlei bijzondere ervaringen, een teken van God. En soms krijg je iets bijzonders te zien en te horen. Maar dat gaat altijd weer over. Wat blijft is Jezus. Maar dat is dan ook voldoende om te zien.

Op de top van de berg kun je een geweldig uitzicht hebben. Zo kunnen we ook in het geloof een groots uitzicht hebben. Misschien krijg je de buitengewone ervaring van een blik in de hemel, een voorproef van Pasen, een uitzicht op het leven na de dood. Maar wanneer de bijzondere ervaring wegvalt en over is, blijft er maar EEN over: Jezus.