Schriftlezingen: Exodus 19: 1 – 25 en Handelingen 2: 1 – 13
Thema: heilig vuur
· Kerntekst: “De Sinaï was volledig in rook gehuld, want de HEER was daarop neergedaald in vuur.” Exodus 19: 18 en “Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, en allen werden vervuld van de Heilige Geest.” Handelingen 2: 3
· Vuur fascineert altijd weer. Naar het vuur in een open haard kun je uren kijken. De vlammen die om een houtblok kronkelen trekken je als het ware naar zich toe. Tegelijkertijd is vuur ook afschrikwekkend. Het vuur verteert een huis, een bos. Vuur is levensgevaarlijk. Kinderen mogen dan ook niet spelen met vuur!
· Ook in de Exodusgeschiedenis is sprake van vuur. Eerder in de geschiedenis was er het vuur dat brandde in de braamstruik. Het was het bijzondere, heilige vuur. Mozes hoorde vanuit deze vurig brandende braamstruik een stem, die zei ‘IK BEN DIE IK BEN.” Zo zijn we opnieuw getuige van de HERE God die neerdaalt in vuur. Wanneer het volk Israël op hun weg door de woestijn is aangekomen bij de berg Sinaï gaat Mozes deze berg op. Het volk mag intussen niet dichtbij komen. Er staat hoogspanning op de berg! Het volk moet zich voorafgaande aan de ontmoeting met de HERE God voorbereiden op diens komst. Alleen Mozes mag dichterbij komen. Hij beklimt de berg om in Gods tegenwoordigheid te komen. De komst van de HERE God is een vreeswekkend gebeuren. We horen van donder en bliksem, van een sterk geluid en over rook en vuur. Het volk beeft wanneer de HERE God neerdaalt en alleen Mozes beklimt de berg om heel dichtbij God te zijn.
· Wanneer de heilige God in zijn majesteit neerdaalt, zich aan Mozes bekend maakt en God met Mozes spreekt, sluit de HERE God een verbond met zijn volk Israël. Dit volk heeft Hij bevrijd uit de slavernij van Egypte. Maar een bevrijding van de slavernij is nog maar een begin van werkelijke vrijheid. Het volk zal ook moeten worden bevrijd tot het dienen en vertrouwen van God. God sluit zijn verbond en geeft de Tien Geboden, als een richtsnoer om naar te leven. Wanneer Israël zich houdt aan deze Tien Woorden, zal Israël waarlijk in vrijheid leven! Dat Israël zich houdt aan de geboden van God is het uiteindelijke doel van Gods reddende ingrijpen in Egypte. Daartoe komt de heilige God op de Sinaï in vuur en vlam tot Mozes.
· Jaar na jaar wordt in Israël gevierd dat de HERE God zijn verbond met Israël heeft gesloten en zijn Tien Geboden aan Israël heeft gegeven. Steeds opnieuw gebeurde dat op de vijftigste dag na Pesach, op ‘Pentecoste.’ Oorspronkelijk was deze dag een oogstfeest, maar geleidelijk heeft dit feest het historische gehalte gekregen, waarbij gevierd werd dat God zijn verbond met Israël heeft gesloten. Dat gebeurde ook op dat bewuste moment in Jeruzalem, toen de leerlingen samen met een groep van honderdtwintig mensen bij elkaar waren om dit Wekenfeest te vieren. Toch is dit Wekenfeest voor de leerlingen zo heel anders dan andere jaren, toen Jezus nog zelf in hun midden was. Nadat Jezus is opgestaan uit de dood en in de hemel werd opgenomen, wachten de leerlingen in Jeruzalem op wat er komen gaat. Ze zijn vol verlangen en verwachting en wijden zich dan ook aan het gebed.
· Op het moment dat de leerlingen samen met de grote groep bij elkaar zijn om te bidden en te wachten op de dingen die zullen komen, gaat de hemel opnieuw open, zoals eens bij de Sinaï. Opnieuw is er sprake van dezelfde tekenen als toen. De leerlingen zijn getuige van een geluid dat doordringt in het huis waar zij bij elkaar zijn gekomen. Het is een geluid als van een geweldig gedreven wind. Zoals er in het Oude Testament sprake is van een geluid als van een bazuin, zo is er ook nu weer sprake van een imponerend geluid. Verder is er tijdens het Wekenfeest waar de leerlingen bij elkaar zijn, sprake van een soort vuur, dat neerdaalt en zich verbreidt op de hoofden van de aanwezigen. Vuur associëren wij met reinigend en louterend, aanstekelijk, maar ook met vernietigend. Vuur grijpt om zich heen, en vuurt ons tegelijkertijd aan! Nu is God niet langer degene die ver weg is, en ongenaakbaar, maar de God die dichterbij komt.
· God komt dichterbij zijn volk! Toen in het Oude Testament is Hij ongenaakbaar. In Jezus Christus komt God al dichterbij ons leven, deelt Hij ons bestaan! Maar nu het Pinksteren wordt, komt God nog dichterbij, neemt Hij woning in de harten van zijn volk! Zoals het volk Israël in de tijd van het Oude Testament de Tien Geboden mocht ontvangen, als de Woorden die vrijheid zouden schenken aan het volk, zo schrijft de Heilige Geest de woorden en geboden van God in het hart van de leerlingen. De Heilige Geest schaft de geboden van God niet af, maar legt deze geboden in het hart.
· Pinksteren laat zien dat de heilige God, die ongenaakbaar is, omdat Hij zo groot, heilig en majestueus is, zoals vuur ongenaakbaar is, zo dichtbij is gekomen dat Hij de harten van de leerlingen heeft vervuld, en in hun hart zo werkt, dat zij Gods wil doen! Dit heilig vuur wil in ons branden, ons onderweg verwarmen en voortstuwen! Voor het aangezicht van God mogen ook wij stil zijn, vol ontzag!
Reageren?
Ds. J. W. (Johan) Sparreboom, Zwanenkade 51, 2925 AN, Krimpen aan den IJssel,0180 – 55 33 01, jwsparreboom@hetnet.nl
Welkom in wijkgemeente De Rank, Albert Schweitzerlaan 8 te Krimpen aan den IJssel.
Diensten: iedere zondag om 10. 00 uur en om 18. 30 uur