Schriftlezing: Matteus 4: 12 – 25

Thema: welkom thuis in Gods Koninkrijk

Kerntekst: "Kom tot inkeer, zei Hij, want het koninkrijk van de hemel is nabij!" vers 17

De meeste mensen zullen geboren en getogen zijn in Nederland en dus altijd al burgers van het Koninkrijk der Nederlanden zijn geweest. Maar er zijn ook wel heel veel mensen, die vanuit een ander land naar Nederland komen om hier te wonen. Om burger van het Koninkrijk der Nederlanden te worden is het onder andere nodig om een inburgeringcursus te volgen, om iets te weten van de geschiedenis en de gewoonten van het land.

In de tekst gaat het om het koninkrijk der hemelen. Jezus spreekt deze woorden uit. Hij is uitgeweken naar Galilea. Niet zozeer als een vlucht voor Herodes, want ook in Galilea heeft Herodes het voor het zeggen, maar als een bewuste keuze voor dit achtergebleven gebied waar mensen hun neus voor ophaalden. Zo is God immers steeds: Hij ziet om naar mensen aan wie anderen voorbijgaan. Dit Koninkrijk is niet op een landkaart aan te wijzen, maar bestaat daar waar God de koning is en mag regeren. Het is niet alleen een Koninkrijk dat in de hemel is, maar het kan ook op aarde zijn, wanneer mensen zich toevertrouwen aan deze Koning. Het Koninkrijk is ook niet alleen iets voor de verre toekomst, maar vooral iets van het heden. De vraag is, hoe we burger van dit Koninkrijk kunnen worden. Om een burger van dit Koninkrijk van de hemel te worden is het nodig om jezelf te realiseren, dat het Koninkrijk naar je toe komt. Dit Koninkrijk is in Jezus Christus nabij gekomen. In Christus staat het Koninkrijk zelf voor de deur. Om burger te worden van dit Koninkrijk van de hemel is het dus nodig om de woorden van Jezus te horen en te aanvaarden.

De tekst is een uitnodiging en een oproep om tot inkeer te komen. Bekering of tot inkeer komen heeft een zware klank. Maar het betekent niets anders dan tot bezinning komen. Wanneer we belangrijk bezoek ontvangen, dan vraagt dat om bezinning, en het stellen van prioriteiten en het maken van keuzes. Dat betekent dat we ons hoognodig en steeds opnieuw moeten bezinnen. In de tekst gaat het niet om de aankondiging van een bezoek van burgemeester of koningin, maar van Hem die hemel en aarde heeft geschapen en de wereldgeschiedenis leidt. Hij komt naar ons toe, en dat vraagt om bezinning en voorbereiding. Dit is een persoonlijke oproep. Je kunt nu eenmaal niet tot inkeer komen voor iemand anders. Je kunt je niet voor anderen bezinnen.

Dat Jezus heel persoonlijk wordt blijkt ook wel uit het vervolg van dit tekstgedeelte. Jezus wandelt langs het meer van Galilea. Dan ziet Hij Simon Petrus en zijn broer Andreas. En een stukje verder zijn de twee zonen van Zebedeus aan het werk. Jezus roept hen om Hem te volgen. Het perspectief dat Jezus biedt, is dat ze vissers van mensen zullen worden. Dat betekent dat ze ook anderen in de sfeer van het Koninkrijk van de hemelen mogen brengen, dat zij anderen bij Jezus mogen brengen. Dit is een Koninkrijk van licht en luister. Het wonderlijke gebeurt: de mannen gehoorzamen op deze eenvoudige uitnodiging van Jezus om achter Hem aan te komen. Ze laten hun oude beroep, hun kostwinning en hun vader achter en volgen Jezus. Er zijn geen andere redenen te bedenken voor deze resolute reactie dan de Persoon van Jezus Christus; alle andere verklaringen zoals dat de vissers ongelukkig zouden zijn geweest, vallen af. Nu hoeven wij niet op dezelfde manier alles achter te laten (hoewel mensen soms wel geroepen kunnen worden om als zendeling op een bepaalde plek te gaan werken), maar ook voor ons geldt, dat we in het volgen van Jezus niet mogen hangen aan familieverbanden en andere zekerheden, die in wezen schijnzekerheden zijn. Ons werk, ons inkomen, ons huis, onze gezondheid, onze familie kunnen ons zomaar worden ontnomen, wij hebben er geen recht op en kunnen het niet vasthouden.

Zo klinkt deze uitnodiging om een burger van het Koninkrijk van de hemel te worden. De koning met zoveel uitstraling staat in hoogsteigen persoon voor de deur van ons hart. Dat brengt je zeker tot bezinning en inkeer. Hij spreekt ons hart aan, heden, En wenkt ons met zich mede. En lokt ook nog zoveel ons aan, Tot wie zouden wij anders gaan? Hij heeft en zal ons geven Alles, -- het eeuwig leven!