Schriftlezing: Lucas 23, 33 – 49

Kerntekst: Jezus zei: ‘Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen.’ (vers 34)

Doel van de dienst is, dat we antwoord geven op de vergeving die God ons in Jezus Christus schenkt door Hem te danken voor zijn genade en ook leren om anderen te vergeven.

In het alledaagse leven zijn er voorbeelden te bedenken, waarbij je onrecht wordt aangedaan. Te denken is aan de Turkse christenen, die in hun boekhandel werden vermoord door fundamentalistische moslims. Het is zeker menselijk om bij dergelijke vreselijke gebeurtenissen wrok te koesteren. Toch koesteren deze vrouwen geen wraak tegen de moordenaars van hun mannen, maar kunnen deze daad vergeven. Wat een liefde komt daarin tot uitdrukking!

In de tekst wordt verteld, dat Jezus aan het kruis wordt geslagen. Hij wordt temidden van de misdadigers opgehangen. Daarmee laten de soldaten zien, dat zij Jezus tot de criminelen rekenen. Jezus krijgt zelfs een ereplaats: Hij wordt in het midden gehangen, waarmee het voor iedereen duidelijk is, dat Hij een ‘boevenkoning’ is. Hij die geen zonde heeft gedaan of een misstap heeft gemaakt, wordt hier op één lijn gesteld met criminelen. Na alle onrecht die Jezus tot nu toe is aangedaan is dit opnieuw een vernedering voor Jezus. Maar ook nu laat Hij zich op één lijn stellen met mensen, met wie wij liever niet te maken willen hebben! Aan het kruis spreekt Jezus zeven kruiswoorden uit. Wat zijn deze zeven woorden? Het zijn woorden om bij stil te staan, vandaag, volgende week en op Goede Vrijdag.

In deze dienst staan we stil bij het eerste kruiswoord. Ondanks alle pijn en de vernedering, gaat Hij bidden. Menselijkerwijs gesproken zou het begrijpelijk zijn, wanneer Hij had gevloekt, of had geklaagd. Jezus bidt tot God de Vader. In de Hof van Getsemané heeft Hij nog gebeden dat de beker van het lijden aan Hem voorbij zal gaan. Maar nu Hij deze beker heeft aanvaard, bidt Hij opnieuw. Jezus leidt een biddend leven, waarin Hij ons ten voorbeeld is. Wanneer Hij bidt, spreekt Hij God aan als zijn Vader. Jezus blijft ook aan het kruis één met God de Vader. Doordat Hij de Zoon van God is, kon Hij op dat moment voor de zonden sterven, ook voor onze zonden!

Voor wie bidt Jezus? Jezus bidt niet voor zichzelf aan het kruis. Dat zou menselijkerwijs te begrijpen zijn. Dat Jezus allereerst zou bidden om kracht om het lijden en de pijn vol te houden. Maar daarover horen we Hem niet. Hij is allereerst met anderen bezig. Hij bidt voor de mensen aan de voet van het kruis. Dat zijn in de eerste plaats de Romeinse soldaten, die de doodstraf uitvoeren. Zij zullen er nauwelijks over nadenken wat zij doen. Ze geloven in hun eigen goden, in elk geval niet in de God van Israël. Jezus bidt nu voor hen vanaf het kruis! Wat een wonder is het dat Jezus bidt voor ongelovigen. Aan het kruis heeft Jezus dus al gebeden voor ons. Vervolgens bidt Jezus ook voor het volk en haar leiders, die aan de voet van het kruis staan. Zij hebben Hem uiteindelijk beschuldigd van Godslastering en geschreeuwd, dat Hij gekruisigd zou moeten worden. Jezus bidt hier dus voor zijn volksgenoten, voor Israël. Ook wij staan aan de voet van het kruis als mensen die Jezus niet in ons bestaan aanvaarden. Jezus bidt dan voor de soldaten, voor zijn volksgenoten en voor ons.

Jezus bidt om vergeving. En dat terwijl degenen die onder aan het kruis staan, daar niet op zitten te wachten. Ze tonen geen berouw, vragen niet om vergeving. Ze zetten geen stap in de richting van Jezus, bekeren zich niet. Zo gold het ook voor degenen die Jezus kruisigden: ze wisten niet wat ze deden, dachten er niet over na. Toch bidt Jezus om vergeving. Vergeving betekent dat Jezus de relatie herstelt. Jezus kan alleen om vergeving bidden op grond van zijn offer aan het kruis. Hij lijdt en sterft zelf ten behoeve van de mensen die Hem kruisigen. Vergeving door Jezus wordt werkzaam door het offer van Christus aan het kruis.

Jezus bidt om vergeving voor ons. Dan kunnen we toch niet verder leven zonder Hem te danken voor zijn genade en woord van vergeving?! Zo willen we Hem danken voor de vergeving, die Hij schenkt. En dan ook: wanneer we onszelf bewust zijn geworden van deze vergeving, en Jezus’ vergeving tot ons laten doordringen, dan geeft dat ook de kracht om anderen, die ons soms groot onrecht aandoen, te vergeven. Want waar vergeving is, begint ook genezing.