Schriftlezing: Handelingen 3: 1 – 10

Thema: niet wegkijken – maar geven!

Kerntekst: "Maar Petrus zei: ‘Geld heb ik niet, maar wat ik wel heb, geef ik u: in de naam van Jezus Christus van Nazeret, sta op en loop!’"

Vandaag staan we naar aanleiding van de Actie ‘dakloos voor Egypte’ stil bij een stukje nood in de wereld. We realiseren ons dat er talloze kinderen en anderen zijn, die geen dak boven hun hoofd hebben. Verder staan we op deze ‘zondag van de lijdende kerk’ ook stil bij een andere nood: de vervolging van christenen vanwege het geloof in Jezus Christus. We beseffen dat we in een wereld leven waarin heel erg veel nood en ellende is. Dat geldt ook dichterbij. De vraag is hoe we omgaan met de nood om ons heen. Een begrijpelijke reactie is, dat we wegkijken van de nood.

In de geschiedenis van Handelingen horen we dat Petrus en Johannes op zeker moment naar de tempel gaan. Het is een alledaags moment, vlak nadat de Heilige Geest is uitgestort en de leerlingen vervuld zijn geraakt met de Geest van God. De leerlingen keren zich dus ook na Pinksteren niet af van het tempelinstituut. Terwijl zij op weg zijn naar de tempel wordt de aandacht getrokken door een verlamde man. Hij is daar nog maar net heengebracht door enkele vrienden en familieleden. In de woordkeus van Lucas wordt duidelijk dat de man nog maar net is bekomen van het gesjouw en gezeul. Dagelijks wordt hij hier gebracht. Daarin proeven we enerzijds de barmhartigheid van mensen in zijn omgeving, maar anderzijds spreekt er veel tragiek uit: de man ligt er al jaren en zijn situatie lijkt volledig uitzichtloos!

Maar dan komen Petrus en Johannes voorbij de man en zien hem liggen. Ze kijken niet langer van de man en zijn ellende weg, maar zien hem aan. Met deze blik, waaruit de aandacht blijkt, begint het wonder, dat straks wordt verteld! Met het zien van de nood om ons heen, begint ook in ons leven en in onze tijd het wonder van heil.

Terwijl de verlamde man terugkijkt, verwacht hij niet anders dan gewoonlijk: hij hoopt op een aalmoes. Dan spreken de apostelen hem aan en gebeurt het ongewone. Ze geven de verlamde man geen geld. Petrus zegt dat hij geen geld en zilver bezit. Wellicht heeft dit te maken met de manier van leven door de eerste christengemeente, die alles gemeenschappelijk hebben. Wellicht heeft Petrus op dat moment geen zilvergeld voorhanden. Hoe het ook zij: Petrus en Johannes hebben wel iets anders dat zij aan de verlamde man willen geven. Petrus gebiedt de verlamde man in de Naam van Jezus Christus om op te staan. Wat de apostelen de verlamde man te bieden hebben is oppervlakkig gezien zijn genezing. Toch gaat het eigenlijke wonder nog verder. Wat de apostelen vooral bieden is de Naam van Jezus Christus. Hij is het heil voor de man. Natuurlijk is zijn genezing belangrijk, maar de Naam van Christus vormt zijn redding. Dat blijkt er wel uit, dat de man samen met de apostelen op weg gaat naar de tempel, om God te loven. De tempel, die voorheen verboden terrein was voor deze man, wordt geopend! Door de Naam van Jezus Christus ontvangt de man weer toegang tot God de Vader!

Wat hebben wij te bieden aan mensen om ons heen die te maken hebben met nood? Het zal toch niet waar zijn dat we wel geld en zilver hebben, maar de Naam van Jezus Christus niet kennen?! Evenals de apostelen mogen we allereerst aandacht schenken aan mensen in nood. Wanneer we werkelijk bewogen zijn om mensen, is dat een begin van heil. Bovendien hebben we nog zoveel meer te bieden: we mogen de Naam van Jezus Christus verkondigen. Zijn Naam opent de weg naar de Vader! Zijn Naam houdt volkomen redding en behoud in! Door Jezus Christus mogen we voor altijd bij God de Vader zijn! Dan mogen we trouwens daarnaast ook best geld geven!

Het gevolg is, dat mensen verbaasd zijn over wat er gebeurt. Wanneer de kracht van de Heilige Geest zichtbaar wordt in ons midden, zullen mensen daarover verbaasd staan. Zo mogen we ook in ons leven uitzien naar het moment, dat de kracht van Gods Geest werkzaam wordt en mensen in onze omgeving zich verbaasd en verwonderd afvragen Wie Jezus Christus is.

Vandaag laten we ons voor het eerst of opnieuw werkelijk raken door de nood om ons heen, kijken we niet weg van vervolgde christenen, van mensen die in armoede leven of van degenen die zonder geloof in Jezus Christus hun weg vervolgen, maar bieden wij onszelf aan, onze toewijding, onze tijd en aandacht in het vertrouwen dat God onze inzet zegent. Bovendien bieden we het evangelie van Jezus Christus aan. Over zijn Naam beschikken we niet, maar we mogen deze Naam doorgeven aan anderen.