Schriftlezing: Matteus 25: 14 – 30

Liederen: Gez. 313:1,4,5,7; Ps 113, 1,2; ps 68,4,9; Gez. 320:1,3,4; Gez. 456; Gez. 242:3,6,7

Thema: Wat een talent is je toevertrouwd!

Kerntekst: "Of het (Koninkrijk van de hemel) zal zijn als met een man die op reis ging, zijn dienaren bij zich riep en het geld dat hij bezat aan hen in beheer gaf." (vers 14)

Over het algemeen vinden we het niet zo gemakkelijk om onze bezittingen uit te lenen of in beheer te geven aan anderen. Dat geldt al in het geval van een auto of een caravan en zeker voor kostbare bezittingen.

Toch is dat de situatie waarmee Jezus het Koninkrijk van God vergelijkt. De man uit de gelijkenis is een beeld voor de Here Jezus Christus. Hij gaat op reis, d.w.z. dat Hij van de aarde weggaat. Hij zal wel weer terugkomen. Wij leven in deze tussentijd, de periode tussen de komst en de wederkomst. De gelijkenis vertelt dat de man die op reis gaat zijn bezittingen in vertrouwen in beheer geeft aan zijn dienaren. Hij deelt talenten uit. Er worden verschillende hoeveelheden uitgedeeld, maar ook degene die maar één talent in handen krijgt, heeft ontzettend veel gekregen. Zo heeft Jezus Christus bij zijn heengaan de bezittingen van het Koninkrijk uitgedeeld aan zijn leerlingen en volgelingen. Daarmee wordt al direct duidelijk waar het om gaat bij de talenten. Het gaat niet om begaafdheden en mogelijkheden die de leerlingen zouden hebben. Het gaat niet om een talent in de alledaagse betekenis van het woord, zoals wij getalenteerd kunnen zijn in muziek of iets dergelijks, maar om de rijkdom van God, de gaven van de Heilige Geest, het evangelie van genade en vergeving.

Het punt waar het in de gelijkenis om draait is, hoe de dienaren omgaan met de bezittingen van de heer. Hoe beheren zij de bezittingen van hun meester? Dat wordt duidelijk bij de komst van de heer. Twee dienaren verdubbelen hun talent, ze gaan ermee aan het werk. De heer waardeert hun inzet positief. Ze worden gewaardeerd en krijgen hun beloning: ze zijn welkom bij het feestmaal. Deze feestmaaltijd is een beeld voor de eeuwige heerlijkheid, de hemel. We kunnen de hemel niet verdienen door goede dingen te doen, maar anderzijds beloont de Here God degenen die het evangelie niet voor zichzelf houden, maar het uitdelen aan anderen.

Alle nadrukt ligt in het verhaal op de man, die het talent van de meester begraaft. Deze man handelt uit angst voor de meester. Angst is een slechte raadgever, dat weten we uit alledaagse ervaringen. Angst kan je letterlijk verlammen, als het gaat om hoogtevrees, pleinvrees, smetvrees, autoangst of watervrees. Zo heeft deze dienaar een heel verkeerd beeld van zijn meester. Hij ziet de heer als een strenge en onverbiddelijke meester, zonder liefde en barmhartigheid. Hij wordt door dit beeld geregeerd. En juist doordat hij door dit beeld van de meester wordt geregeerd komt het beeld uit! Zo geldt het ook voor ons beeld van God. We kunnen het beeld van God hebben, dat Hij onverbiddelijk en genadeloos is. Maar de man uit de gelijkenis wordt juist getekend als een royale meester, die oneindig vertrouwen in zijn dienaren schenkt. Hij laat al zijn bezittingen in hun handen over. Het verhaal van de man met het ene talent, die geregeerd wordt door angst voor de meester wordt ons verteld opdat we in ons eigen leven leren om onszelf uit handen te geven, om onszelf niet langer door angst voor God te laten leiden.

Heel concreet toegespitst op de kerkrentmeester. Hoe gaan kerkrentmeesters om met het geld en de goederen die aan hen worden toevertrouwd door de gemeente en in principe de bezittingen van de Heer zijn? Het is gemakkelijk om alle bezittingen uit angst voor de toekomst op te potten en op het bezit te zitten. Maar de uitdaging is om binnen de kaders van verantwoord omgaan met geld handel te drijven, aan de slag te gaan.

Het Koninkrijk van God lijkt op dit huishouden, waarbij de eigenaar vertrouwen schenkt aan zijn dienaren. De vraag aan de dienaren is of zij dit vertrouwen beantwoorden. Wie in vertrouwen op de goedheid van de Heer leeft, mag het eeuwige Koninkrijk beërven.