Dirk en Corrie Buijs hebben mij gevraagd om een artikel voor de lezers van dit blad een overzicht van vierhonderd woorden te schrijven over het gemeentecontact dat al twee jaar tussen "De Rank"en "Páva"bestaat. Vierhonderd woorden lijkt mij enerzijds te veel,maar anderzijds te weinig.Te veel,want alleen een Nederlandse zin formuleren duurt me te lang en te weinig,want in de twee jaren dat de partnergemeenschap tussen de twee kerken bestaat is er toch veel gebeurd. Zowel geestelijk als materieel.AI deze gebeurtenissen en ervaringen kan men heel moeilijk beknopt en natuurgetrouw weergeven.Toch doe ik een poging,in de hoop dat ik iets van de vele zegeningen tussen de twee gemeenten met de dierbare lezers [mee] kan delen.voor deze vierhonderd woorden kies ik een specifieke plaats waar ook veel gemeente gebeuren plaats vindt.

In de honderd jaar oude pastorie is de net vernieuwde keuken voor mijn <adelijke> taak het schrijven van dit artikel het meest geschikt .In de herfst hebben wij de parochie met de hulp uit de Rank van paddestoelen en muizen bevrijd. Dus heeft de kerk van Páva nu een mooie en aangename keuken en slaapkamer van de inkomsten van de bazaar gehouden door onze zustergemeente in 2005.Hier ga ik intussen een kopje koffie op het nieuwe keukenblok zetten.

Vanuit de keuken kan ik veel van het gemeenteleven in Páva volgen.lk zie enkele mensen zich naar de weiden haasten om daar te werken.Tijdens het koffie drinken zie ik een jongen die een T-shirt draagt waarop men de volgende tekst kan lezen: "Zilveren Kruis Fed Cup Team"lk weet meteen de oorsprong van zijn "ziekenkostenverzekering" Zoals velen uit het dorp kleedt deze man zich ook van de Nederlandse hulpverlening.

Op grond van dit alles kan ik vaststellen dat in Páva de liefde van onze zustergemeente overduidelijk is. Jammer genoeg kan ik door plaats gebrek niet over de schoenendozenaktie voor

.de kinderen,de levensmiddelen pakketten voor oude mensen,de ansichtkaarten met Kerst en Pasen en over de gemeentedagen schrijven.Dit alles heeft onze gemeenteleden in twee jaar niet alleen veel pleizier gedaan maar ook veel verrassingen gegeven.

God heeft door de liefde van de Rank aan mensen in Páva de gelukmakende ervaring van echte christelijke gemeenschap geschonken.Maar men weet dat zulke ervaringen in deze wereld altijd een genadige toegift is boven het dagelijks brood van het christelijk gemeenschapsleven. Want wij hebben op zulke ervaringen geen recht en wij leven niet met andere christenen samen terwille van zulke ervaringen.Niet de ervaringen der christelijke broederschap maar het vaste en zekere geloof in de broederschap houdt ons bijeen Wij nemen het in het geloof als het grootste geschenk van God aan,dat Hij aan ons allen gewerkt heeft en aan ons werken wil.Dat maakt ons blij en gelukkig,maar ook maakt het ons bereid om van alle ervaringen af te zien als God ze ons bij tijden niet wil schenkenWij zijn door het geloof verbonden.niet door de ervaringen. "Zie hoe goed en lieflijk is het als broeders ook tezamen wonen" Dat is het loflied van de Heilige Schrift op een leven onder het Woord. De juiste exegese van het woord: tezamen - eendrachtig: kan alleen zijn:als broeders door Christus tezamen wonen. Want alleen Jezus Christus verenigt ons."Hij is onze vrede" .Door Hem alleen hebben wij toegang tot elkaar,vreugde aan elkaar en gemeenschap met elkaar.

Békesség Istentöl = Vrede van God.

ds.Zoltán Juhász, Páva, Roemenie

Verwonderd zijn we over hettot stand komen van het gemeentecontact tussen kerk-Pava en de Rankgemeente. Toen vier jaar geleden Leon de Borst (toen onze vicaris) bij ons thuis nog even gedag kwam zeggen, gaf hij ons nog de tip mee dat het wellicht opbouwend zou zijn voor de Rank als we gemeente contacten zouden aangaan in oost-europa. Eerlijk gezegd zagen wij op dat moment dit niet zo zitten. Druk en zoveel andere dingen aan je hoofd.

Maar het bleef toch ergens hangen en ongeveer twee jaar later noemde Dirk het idee nog eens in de diakonievergadering op een maandagavond. Men vond het een goed plan maar wist ook niet meteen waar en hoe te beginnen met zoiets. De Zondag direct daarop volgend had Dirk dienst als diaken. Ds. Bos uit Gouda ging deze morgen voor. Na de dienst stond Dirk bij de consistorie en kwam mevr. Bos naar hem toe. Ze had iemand bij zich en stelde hem aan Dirk voor: Ds. Zoltan Juhasz, predikant in Pava-Roemenie. Hij is nu voor twee jaar in Nederland voor een studie theologie in Utrecht vertelde ze en hij is ook op zoek naar een zustergemeente. Daar sta je dan en word je alleen maar stil.. Kort daarna zijn we samen met Mevr. Slingerland bij Zoltan in Utrecht op bezoek geweest. De verhalen over de mensen van Pava en Transalvanie maakten zoveel indruk! De uitnodiging om eens een kijkje te komen nemen konden we niet naast ons neerlegggen.

Zo hebben we die zomer van 2004 Zoltan weer thuis gebracht. De reis en de ontmoeting met de mensen daar waren onvergetelijk. Je vraagt je dan af of je al deze ervaringen wel over kunt brengen naar Krimpen. Dan ben je verwonderd als de gemeente thuis zo meeleeft met de verhalen. Verwonderd als de dienst in december 2004 waarin Ds. Sparreboom en Ds. Juhász samen voorgaan zo heel bijzonder is. Dat er al zo snel een enthousiaste werkgroep klaar staat.

Verwonderd dat de tweede reis naar Pava, zomer 2005, samen met Jaap en Connie Bezemer weer zo fijn is en dat alles op hen ook zoveel indruk maakt.

Verwonderd hoe goed het is samen met de mensen in Pava psalmen te zingen (Hongaars met hele noten) Verwonderd dat weer thuis een Roemenieweekend in de Rank zo warm kan zijn. Dat er op de bazaar zo echt graag gegeven werd. Dat er juist op die roemenie-zondag een oom en tante van Zolta in de dienst aanwezig waren. Ze waren juist te gast in Moordrecht omdat Ds. Bos 25 jaar predikant was. Dat de extra deurcollecte voor Pava wel een heel mooie opbrengst had. Verwonderd ook dat onze organist juist het lied speelde uk stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God. Dat hadden we afgelopen zomer ook in Pava gezongen.

Verwonderd dat er zoveel schoenendozen met liefde werden gevuld. Dat er met zoveel enthousiasme aan het transport werd gegeven. Verwonderd ook dat de mensen in Pava voor zulke verrassingen zorgen. Het kerkje van Pava in miniatuur (collectebus voor de zieken) Kerstkaarten en tekeningen van de kinderen. Zowel in de kerk van Pava als in de Rank hangt een vlag met daarop afgebeeld het symbool van de kerk in Roemenie.

Daaronder de tekst uit Rom 8 ; 31 Als God voor ons is, wie zal tegen ons zijn?

Verwonderd en dankbaar kijken we terug op deze gezegende ontmoeting,

Dirk en Corrie Buijs.